Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is dit het geval ia den brief van Barnabas, die met de óida/Jj xvolov dia tcöv ötódexa anoaróXwv zolg efheoiv (door Bryennius in 1883 bekend geworden) de beschrijving van de „twee wegen" (licht en duisternis — leven en dood) gemeen heeft. Yeel meer Paulinisch is 1 Clemens, waarin de Korintliiërs worden vermaand op den grondslag der overweging dat de Christen in deze wereld geroepen is door aya&onoda. harmonie te bewerken. Daarentegen blijkt uit de „brieven van Ignatius" dat hiërarchische denkbeelden reeds gevaarlijk werden voor juiste waardeering van zedelijke feiten, die in den brief van Polycarpiis beter tot hun recht komen, gelijk ook in den brief, aan Diognetus gericht (J. van (jilse. Commentatio de Patrum Apostolicorum doctrina morali 1833. Hilgenfeld. Die Apostolischen Vater 1853).

Opmerkelijk is, dat in de geschriften van Apologeten, als Athenagoras, Justinus Martyr , Tatianus en Minutius Felix, zekere fieya/.oipv/ia zich openbaart, die wel van hoog idealisme getuigt maar tegenover den eisch van ootmoed, die in de Schriften des N. V. gesteld wordt, iets bedenkelijks heeft. Inmiddels werden de Christenen geroepen op het gebied der leer zich te meten met het Gnosticisme, dat door zijn dualisme eenerzijds tot ascetisme, anderzijds tot libertinisme geleid ^eid, al heeft het ook, als in de Pistts Sophia (Descripsil et latine vertit Schwartze 1851) geschiedde, bruikbare elementen aan de zedekunde geleverd. Het martelaarschap werd van lieverlede hoog geroemd, en de levensbeschouwing in verband met de verwachting der TiaQovala was soms hoog gespannen. Bij de ervaring van de werkelijkheid, die niet altijd aan de verwachting beantwoordde, werd de noodzakelijkheid van de „disciplina" gevoeld, waarin de boeteleer werd voorbereid, die in lateren tijd menige kerkvergadering heeft bezig gehouden. Van zelf werd daardoor op eene onderscheiding van zonden gelet die voor de zedekunde niet zonder gevaar bleek te zijn.

4. De kerkvaders. Yoor het historisch meer dan voor het wijsgeerig deel van de wetenschap des zedelijken levens heeft de studie der kerkvaders belang. Onder één gezichtspunt zijn zij in geen geval samen te vatten in de zedekunde, te minder, dewijl de oude vraag-

Sluiten