Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

thersche Kerk gevestigd. De „praeceptor Germaniae" stond in de waardeering van de „goede werken" tusschen Major en Amsdorf. Maar reeds in 1532 begon hij de ethiek van Aristoteles te behandelen (H. Heineck. Die aelteste Fassung von Melanchtons Ethik zum entten Mal herausgegeben 1893. Vorwort) en in 1538 verscheen zijn: Epitome philosophiae moralis, waarin echter ook de invloed van Plato te herkennen is, gelijk ook in de latere bearbeiding van dit handboek onder den titel: Ethicae doctrinae elementa. Het is te betwijfelen, of de verdienste van Melanchton als zedekundige wel altijd behoorlijk is erkend (J. C. E. S< h\\ arz. Melanchton u. seine Schule als Ethiker in: Stud. u. K rit 1853 Herrlinger. Die, Theologie Melanchton1 s in ihrer geschichtlichen Entwicklung 1879, Luthardt. Die Arbeiten Melanchtons im Gebiet der Mor al 1SS4, Hartfelder. Ph. Melanchton als Praeceptor Germaniae in: Monum. Germ. Paedag. B. Vil 1889 S. 231, Fr. Költzsch. Melamhton's philosophische Ethik 1890).

In de behandeling van de zedeleer bleef men in de 16de eeuw Melanchton volgen, dikwijls zonder nauwkeurig de grenzen te trekken tusschen wat bij hem al dan niet aan de Nikomachische Ethiek (zie § 2 onder 5) doet denken. Wij noemen hier slechts Thomas Venatortus (De virtute Christiana 11. III 1529 cf. Ziegler t. a. p. S. 492), David Chytraeus (Regulae vitae s. virtutum descriptiones etc. 1555) en Paul ^on Eitzen (Ethicae doctrinae 11. I\ 1571). In den aanvang der 17dt' eeuw werd meermalen, als door Trygophorus en Martini, de zedeleer in peripatetischen trant behandeld. Intusschen was voortdurend geloofs- en zede-leer met elkander nauw verbonden geweest. Hierin kwam verandering, toen Georg Caldctus in 1634 het eerste deel van zijn: Epitome theologiae moralis uitgaf, dat niet verder verscheen maar aangevuld werd door Dürr (Enchiridion theol. moralis 1662, Compendium theol. moralis 1675). De wijze waarop hier de zedeleer zoowel van wijsgeerigen invloed als van de dogmatiek werd vrij gemaakt heeft er toe medegewerkt, dat tegen de bedoeling van Calixtus — de casuïstiek ook in de Luthersche Kerk, hoewel soms met polemiek tegen de casuïstiek van de Jezuïten, werd gekweekt. Op dit gebied maakten zich

ali

15

Sluiten