Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te beoordeelen. Nu: lastige meisjes, met wie niet al te verstandige ouders geen raad weten. Maar al is het waar, dat vreemde oogen dwingen, wij houden geen goedkoope kostschool, en wij zijn niet geroepen die ouders van hun moeielijke taak te ontheffen, alleen omdat zij zeiven er wel af willen. Enkel het belang van het kind moet den doorslag geven. Dan weèr worden meisjes aan ons toevertrouwd, wier gebrekkige geestvermogens, abnormaal zenuwgestel, soms op de grenzen van „mania moralis" of idiotisme, haar verder verblijf in den huiselijken kring, in weeshuis of gesticht onmogelijk maakten.

Zulken kunnen ook in ons huisgezin op „Veldzicht" niet dan ongunstig op de overige verpleegden werken. Alle wijsheid en liefde kunnen te kort schieten om den omnevelden geest op te klaren, de ontoerekenbare op te leiden tot een zelfstandig bestaan. Dan behoort zulk eene in een geneeskundige inrichting te huis. Soms wordt door een uitbarsting van de kwaal vanzelf de weg daarheen gewezen, of Directrice en Bestuur moeten eindigen met de dubbel deerniswaardige aan betrekkingen of beschermers terug te zenden, met de wetenschap, dat voor zulke geestelijk-minderwaardigen, die geen eigen blijvend thuis hebben, in Nederland geen enkele stichting — ook Wagenborgen niet — open staat om ze levenslang te verzorgen.

Een derde bezwaar is, als een dochter van goeden huize op verkeerde wegen geraakt of met de justitie in aanraking gekomen, in een enkel geval, wanneer geen andere weg openstaat om haar voor gevangenis of erger te behoeden, op „Veldzicht" wordt geplaatst. Zoo'n meisje kan zich daar moeilijk voegen in het

Sluiten