Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eentonige leven, in het nederige werk, verheft zich boven de anderen, wekt antipathie, en eindigt met zich misplaatst, verbitterd, ongelukkig te voelen.

Zóó moeilijk kan het zijn, over een aanvraag tot opname te beslissen. Maar nu de vraag: hoe degenen voor wie Veldzicht bestemd is, te bereiken? Niemand zal betwisten, dat dit liefdewerk, voor vrouwen, door vrouwen moet wordeti verricht. Terwijl wij hier 'een eeresaluut brengen aan onze medewerksters in de Commissie van Uitvoering, in 10 van de 12 comités, in steden en dorpen, kunnen wij onze teleurstelling niet verhelen, dat de vrouwen nog slechts in een dozijn plaatsen in Nederland tot dit werk zich vereenigden, en dat onder de 24 personen, die zich bereid hebben verklaard, daar waar nog geen comité is, als correspondenten de belangen der Vereeniging te behartigen, nog slechts '/-t vrouwen worden gevonden. Eere aan de dames van „Zedelijke Verbetering", aan verpleegsters in gasthuizen, aan weeshuis-regentessen, die onze hulp inriepen; maar waarom mocht het ons Bestuurders zoo uiterst zelden gebeuren, dat een vrouw, niet in ambtelijke hoedanigheid, maar alleen door het meêleven met de gezinnen van een huisknecht of dienstbode, van een aan lager wal geraakten vriend of buur uit vroeger dagen, gelegenheid vond, ééne harer jongere zusteren voor zedelijken ondergang te behoeden, door haar, als geen andere weg open stond, aan de zorg onzer Vereeniging toe te vertrouwen.

,,Als geen andere weg openstond" — gij luistert, of ik dan andere wegen zou verkiezen; of ik voor mij tegen onze gestichten bedenkingen heb? Laat mij openhartig mijn meening zeggen over licht en schaduwzijde van een korter of langer verblijf in een huis als „Veldzicht".

Sluiten