Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Al zijn zulke gevallen gelukkig zeldzaam, toch is het reeds droevig genoeg te moeten verklaren, dat in den regel elke ontmoeting van onze kweekelingen met personen uit hun vroegere omgeving, zelfs iedere brief van huis, nadeeligen invloed oefent op stemming en gezindheid, zoodat de Directrice in het belang van de meisjes verplicht is, niet alleen de brieven te lezen, maar ook die bezoeken zooveel mogelijk te beperken.

Op „Veldzicht" heerscht over het algemeen een goede geest. Eéne, — 't was in 1892, en ontvluchting komt gelukkig hoogst zelden voor — ééne liep weg nadat de Directrice maanden lang aan haar gearbeid had, en schreef van haar ouders huis een zeer onaangenamen brief. De verpleegden vroegen en verkregen in haar verontwaardiging verlof dezen brief te beantwoorden, en zie.. .. dit krasse woord van hare kameraden werkte zooveel uit, dat zij na korten tijd bad en smeekte weder opgenomen te mogen worden.

De meesten onzer verpleegden worden opgeleid voor dienstboden. Doorgaans worden ze eerst te Apeldoorn geplaatst en blijven dan hun vrijen tijd op „Veldzicht" doorbrengen. Ook later, als ze elders dienen, komen ze gaarne daar op bezoek en schrijven aan de Directrice. Wanneer een oud-verpleegde niets meer van zich laat hooren, of brieven van Jw. Rovers onbeantwoord laat, is dit een slecht teeken. Het is opmerkelijk, dat onze meisjes in goede diensten te Apeldoorn zoo gewild zijn.

Voor de Directrice is het een gewetensvraag, in hoeverre zij aan Mevr. A. of B. iets van het verleden der verpleegde, dat op V. zelfs voor de huisgenooten zorgvuldig verborgen werd gehouden, mag en moet meêdeelen. En toch. indien niet vele vrouwen hoog

Sluiten