Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geplast, geknoeid, gehold en gesprongen, maar getemd is ze niet. Ze is nog eens zoo druk! Van vermoeidheid geen zweem. Na den eten zit men in de serre en is ze bezig de pop aan- en uit te kleeden; dan moet Kitty wat vertellen en als dat lang genoeg geduurd heeft en het heele repertoire is afverteld, moet Frits vertellen, maar van „heusch gebeurde" dingen, waarbij ze met open mond den verhaler aanstaart. Als deze soms even afbreekt om zijn vrouw iets te antwoorden, klinkt het ongeduldig: „Nee Free", (want „Frits" is blijkbaar niet naar haar smaak en dus zegt ze maar, zooals Kitty, „Free"), „nou verder," en om hem te helpen : „hij was nou op het eiland en hoe ging het toen?"

Als ook hij genoeg verteld heeft, springt ze weer op en begint allerlei onbegrijpelijke sprongen op het kleed in de eetkamer te doen.

„Wat doe je toch, Beb?"

„Het blauwe is land en het rooje is water en nou was ik er bijna in gevallen," klinkt het ernstig.

Als het licht opgestoken en het theeblad gebracht is, komt ze weer bij hen. Free is blijkbaar favoriet. Ze begint plotseling: „Ben je niet meer op school? Vin-je 't prettig? Ik wou wel, dat ik er af was, er zijn zooveel kinderen, en zoo dom zijn er; er is er één, die is al 9 jaar en die kan de tafel van 6 nog niet!" Na een pauze hervat ze: „Ik ben al aan de tafel van 11, die van 5 en van 10, die kan 'k wel droomen, die zijn 't gemakkelijkst, maar as 'k nou weer verhoogd wordt, moet 'k naar boven, daar is een juf, die slaat! Ja 't is heusch waar, ze slaat met vier liniaaltjes, in je gezicht!"

„Kom Beb, dat is zeker niet waar?"

Sluiten