Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en lokken en dan gaat ge toch naar binnen, en mooi zult ge ze vinden, want ze zijn blond, evenals de vreemden;

maar de ware tarentella danst alleen Carmelina!"

Ze zegt het vol trotsch zelfbewustzijn, „want Carmelina danst ze met gloed en hartstocht en vindt het prettig als de vreemden het mooi vinden." — Ze vraagt geen geld, is tevreden met wat ze krijgt, 't Kleine bekoorlijke heksje kent haar sugereerende kracht en met een lachend Schouderophalen overschrijden ze den drempel.

Carmelina, Carmelina, overal Carmelina! de wanden zijn er rondom mee bedekt, in water- en olieverf, op tamboerijnen en paletten, en face, en profiel, in phantastische houdingen als danseres, lachend de schitterende tandjes toonend en een op half natuurlijke grootte met ernstige, peinzende uitdrukking, met vragende; zoekende oogen, anders dan alle andere. Kan Carmelina zóó

kijken ?

Als radende deze gedachte, zegt ze: „die is mooi niet ? Een Engelschman schilderde ze 5 van de andere verkoop ik er nog wel eens een enkele, maar deze wil ik nooit missen!" „En hoe kijk je zoo ernstig Carmelina, waarom lach je niet?" „Dat weet ik niet," antwoordt ze langzaam en droomend, „dat weet ik niet, hij vertelde mij onder 't schilderen zoo mooi van dat land over de zee, waar ze geen Tarentella dansen, maar waar de vrouwen oogen hebben van azuur, zooals ds blauwe grot, en haren als het zeezand, waar de zon op schijnt, zacht als zijde. En hij beloofde mij eens te komen halen, mij mede te nemen naar dat land, mij mooie kleeren te geven, en mij schrijven, lezen en veel, veel te leeren, want Carmelina is héél dom; maar gekomen is hij nog

Sluiten