Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na dit minzaam beroep op mijn dienstijver achtte ik het geraden, het verkreukt telegram voor den dag te halen en met gelukkig bemantelde geringschatting las ik den inhoud.

„Jawel, 't komt op hetzelfde neer, nu voor de variatie eens draadnagels en ijzerdraad; ik geloof dat ze draadnagels vreten."

„Wel wat zwaar te verteren," merkte de dokter aan, „en geen vleiend compliment voor onzen intendant."

De heer Brondveld, die met de verpleging van den troep was belast en een oogenblik later dan de anderen aan tafel was gekomen, vergenoegde zich met de schouders op te halen; hij moest zijne schade inhalen en had dus tijd noch opgewektheid voor langdurige vertoogen.

Inmiddels had ik, tusschen twee hapjes rolpens, teruggeseind met vermelding, dat het gevraagde afgezonden werd en dat op zuinigheid werd aangedrongen; want dat de voorraad nagenoeg was uitgeput.

Dit laatste was een besliste onwaarheid; maar toch een leugentje om bestwil, ten einde een roekeloos verbruik te voorkomen. Alleen aan dringende telegrammen werd dan ook gehoor gegeven; dit tot toelichting van schijnbare onverschilligheid.

„Laat ons zeggen dat tegenwoordig alles vrij wat beter in orde is dan in de dagen van '70," zei kapitein Harensma.

„Toen de kanonniers in 't noorden te vinden waren, de affuiten in 't zuiden en de projectielen ergens in 't westen waren opgelegd."

„Dank zij de goede zorgen van een listig legerbestuur I. s*

Sluiten