Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunstverrichtingen deed op den tast. En wanneer zijne oogen wat aan de heerschende duisternis gewend waren, nam hij daar tevens zijne functie van oorlogscorrespondent waar voor het dagblad, dat hem met dit \erti ouwen vereerd had.

Wij toegevoegde officieren, ook de dokter die meestal ambulant en de intendant die zelden of nooit te vinden was, zooals een rechtgeaard intendant betaamt, wij vertoefden zoo min mogelijk in dit ongezellig verblijf; maar wanneer er 's morgens rapport of s avonds krijgsraad gehouden werd, moesten wij wel tegenwoordig zijn, en zoö was op zekeren avond het geheele personeel compleet. .

De krijgsbesprekingen waren afgeloopen; klokke twaalf zouden we met een torpedoboot naar een der forten stoomen, om dit te alarmeeren, en we stelden van die nachtelijke stoomvaart ons veel voor; zeer benieuwd of het zoude gelukken, de nimmer sluimerende bezetting te verrassen. We hadden nog een uurtje voor ons, gaven door het aansteken van een tweede walmende lamp aan het samenzijn iets plechtigs, laafden ons aan toddy en versmaadden de reeds vermelde scheepsbeschuit, en zoo zaten wij, de commandant in zijn particulieren feeststoel, wij op reparatiebehoev.ende matten zetels of onvergankelijke houten britsen, en bespraken

de vragen van den dag.

„Er was deining vandaag te Spion," rapporteerde

Harensma.

„Ja, ik heb er al van gehoord; ze hadden de schoren van een blindeering verkeerd aangebracht."

„In minzame bewoordingen werd de aandacht \an

Sluiten