Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Trots geweerkogels en kartetsen was hij het bij uitnemendheid waakzame fort op zijnen weg gepasseerd; bij *** gekomen, bleek 's mans onkwetsbaarheid nog te zijn toegenomen en in werkelijkheid zou hij meer dan zijn gewicht aan lood noodig gehad hebben om te sneuvelen.

Voortgegaan was hij — regelrecht op zijn doel af, met de punctualiteit van een militairen facteur. Een vlag moest hij hebben; er hielp geen redeneeren tegen.

Zoo was hij eindelijk in onzen gezelligen toren gekomen, na alles te hebben gealarmeerd, en hij bracht opnieuw de boodschap over, dat hij het doek moest meenemen.

Of we al aanboden, het per postpakket te zenden, het mocht niet baten. Met de eigenzinnigheid van een nauwgezet besteller bleef hij er op staan, de verlangde vlag in ontvangst te nemen, en we hadden verbazend veel schik.

Daar verhief onze groepscommandant eensklaps zich in zijne ontzagwekkende lengte.

„Genoeg, mijne heeren!" sprak hij ontegenzeggelijk met majesteit, en zich tot den verbouwereerden officier wendende, vervolgde hij:

„U behoort tot den vijand, niet waar?"

„Ja, overste; de kolonel heeft me gestuurd om —" „Dan is u krijgsgevange n."

De ander ontroerde. „Ik moet om 12 uur terug zijn; de kolonel —"

„U zal een vertrek tot verblijf worden aangewezen; (tot den sergeant van de wacht) deze officier moet streng worden bewaakt."

De arrestant wilde nog tegenspartelen.

„Men voere hem weg!" gelastte Buisman, namens zijn gebieder optredende.

Sluiten