Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo gezegd, zoo gedaan. Er was geen tijd te verliezen. We voeren zoo goed mogelijk de Wezer op en — 't geluk was met de stoutmoedigen. De gevaarlijke onderneming slaagde naar wensch, dat wil zeggen zonder dat we in aanvaring kwamen met de boeien en de vele voor anker liggende schepen ....

Met het aanbreken van den dag — om zeven uur, half acht — kregen we, in plaats van een zeeloods, een rivierloods aan boord. Nog zie ik 't verbaasde gelaat van dien man over het zeemanschap, door onzen braven kapitein aan den dag gelegd.

Toen de loods het commando van onzen vermoeiden kapitein overnam, stond het water al een voet onder de tusschendeksbalken der „Willem". Hij liet meer zeilen bijzetten. En tegen elf uur kwamen we voor Bremerhaven aan. In een verloren hoekje der rivier lieten we het anker vallen.

Vierentachtig uren achtereen hadden we dienst gedaan .... Waggelend, alsof we dronken waren, zochten we onze kooien op. We sliepen tot den anderen ochtend zes uur door, ruim negentien uren aan één stuk.

En na die welverdiende rust brachten we het schip, bijgestaan door sjouwers, in een der dokken. Men liet pompen van den wal aanrukken, en wij wéér aan 't pompen, nu echter geregeld door sjouwers afgelost. Maar hoe we ook pompten, de „Willem" was en bleef lek. Ze werd onderzocht en afgekeurd. Een slooper ontfermde zich ten slotte over de kast. En wij kregen vrije passage naar Holland ....

*

* *

Sluiten