Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zorgde me eene plaatsing op een koffieplantage in de Preanger, recht naar mijn zin. Het was wel heel wat anders dan fuiven op de kroeg of een diner bij Levedag, maar we wisten immers vooruit, dat ons gezellig studentenleventje maar tijdelijk zou zijn. De herinnering aan dien vroolijken tijd heeft me toch nog vele aangename oogenblikken gegeven.

„Na een vierjarig verblijf in mijn betrekking, stond ik al mooi om administrateur te worden, om zoo te zeggen: ik wachtte op een vacature.

„Toen helaas begon ik met mijne gezondheid te sukkelen; mijne borst was niet in orde.

„Nu eens een paar weken ziek, dan weer gezond, zoo hield ik het nog een jaar uit, doch het ging niet langer. Op raad van den dokter vertrok ik voor een jaar naar Holland, gelukkig met een potje overgespaarde duiten.

„Brisson was in dien tijd overleden, en de onderneming in handen van eene maatschappij gekomen.

„Mij werd een jaar verlof verleend, wel is waar zonder traktement, doch met belofte, met behoud van aanspraken op bevordering, weer op de onderneming geplaatst te zullen worden.

„Nog geen veertien dagen op zee, of ik gevoelde mij zoo gezond als een visch, en mijn verblijf in Holland is dan ook louter voor genoegen geweest.

„Na zes maanden keerde ik naar Indië terug, want je weet bij particuliere ondernemingen is het zaak er bij te blijven, anders wordt het lekkers voor je neus opgesnoept. Toen ik mij weer aanmeldde verklaarde de directeur Reeser, dat zoo men over mij

Sluiten