Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Als ik kan graag," antwoordde hij, mij een van de gemakkelijke stoelen toeschuivende, waarvan de kamer ruim voorzien was.

„'t Is een dwaze vraag, doch wil mij het genoegen doen, bijvoorbeeld morgen of overmorgen met mij naar een der tingeltangels in de Nes te gaan; daar waar „Fétoile anglaise" optreedt."

„Wat blief? Jij met mij naar de Nes?" riep Dijkman uit. „Zeg ereis, vriendje, wat zijn dat voor buitensporigheden?" Hij stond verbaasd voor mij.

„Met je permissie," antwoordde ik, „mijn vrouw weet er van en geeft toestemming.

„De zaak is deze; een onzer kennissen heeft een zoon, die zoo'n beetje schuin marcheert," huichelde ik, „en nu is mij gevraagd geworden, het jonge mensch eens na te gaan; Pétoile anglaise schijnt veel indruk op hem gemaakt te hebben."

„Dat is wat anders; ofschoon mijn tijd voorbij is, om behagen te scheppen in Nes' artisten, zoo wil ik je wel van dienst zijn. ^ an avond en morgen avond kan ik niet; overmorgen wel. Kom dan eerst bij me eten; dat is een mooi slot na een gezelligen maaltijd."

„Daarvoor gaf mijn vrouw geen permissie. Ik zal je komen halen tegen half negen, hier op je kamer, of waar je wilt."

„Jij komt bij me eten," herhaalde hij met nadruk, „en je vrouw krijgt van mij een briefje, dat ik goed voor je zal zorgen. En anders houd ik het ervoor, dat je mij iets op de mouw spelt, en buitenshuis een pretje wilt hebben."

Twee dagen daarna was ik zijn gast in „Polen".

Sluiten