Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„In het begin ben ik een keer tusschenbeiden gekomen, maar daar pas ik voor. Wij laten ze voor wat ze zijn, en doordat wij veel betalen en weinig last veroorzaken, passen zij wel op zich niet met ons te bemoeien of het ons lastig te maken. Meneer en mevrouw

zijn ons niet graag kwijt, weet je.

„Veel betalen? Wat noem je veel?" vroeg ik. „Wij hebben deze kamer, dan een groote slaapkamer hierachter en een cabinetje. Daar bergt mijn vrouw hare toiletten. Voorts is achter de slaapkamer een ruim balcon, dat is een groote heerlijkheid.

,Van den zomer hebben wij daar menig uurtje doorgebracht ; het uitzicht is wel dakzicht, maar voor my is het veel waard, versche lucht te kunnen happen zonder te behoeven uit te gaan. Bovendien wij eten op onze slaapkamer, voor luchtverversing alzoo heel

gemakkelijk.

„Voor dit vorstelijk verblijf betalen wij veertig gulden

in de maand."

„Dat is niet cadeau," merkte ik op. „En hebt ge daar

niets meer voor?"

„Niets, behalve nog het gebruik van keuken met

kachel; de brandstoffen betalen we zelf, en voor de

haaien zijn die een heerlijke prooi; die liggen op

zolder en ik behoef je niet te zeggen, wat ze daarvan

stelen. .. .,

We halen en doen alles zelf, sluiten als wij beiden

uitgaan alles af, zelfs de kamers, en toch als je thuis

komt hebben de ratten en muizen van allerlei gesnoept

en gediefd."

„Maar mijn waarde, nu begrijp ik toch eigenlijk met,

Sluiten