Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Eer nog fuiven Mars' studenten, Met studenten van deez' aard;

Eer verandert in Bourgogne 't Water in de zee vergaard;

Eerder zal papa bemerken Dat zijn zoon studeerend spaart;

Eer nog gaat het op een kroegjool Deftig, stemmig en bedaard;

Eer bloost Pukkie voor een schoone Die hem diep in de oogen staart;

Eer niet meer een Leidsch Studiosus Bachus aan Minerva paart."

„Heb je dat onthouden," zei hij glimlachend; „het was een dwaze maar vroolijke tijd."

„Daar is mijne vrouw," vervolgde hij; wij hoorden voetstappen op de trap.

„Het kistje zal ik bij je thuis laten bezorgen," voegde hij er nog aan toe.

Zijne vrouw trad binnen, een tasch in de hand. Zooals later bleek had zij eenige boodschappen gedaan, en o. a. een paar flesschen wijn en wat gebak gehaald ter eere van mijn komst.

Op de gebruikelijke wijze werd ik aan haar voorgesteld. Ook nu maakte zij evenals den avond in hetTrocadero een sympathieken indruk op mij.

In een eenvoudig costuum zag zij er netjes uit; hare schoonheid en flink figuur was opvallend.

Het Hollandsch kon zij goed verstaan, en sprak het min of meer, en met een vreemd accent.

Sluiten