Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

der van vroeger of later tijd kan bij haar halen, éen straaltje is voldoende om het landschap te verlevendigen, om het kleur en gloed te verleenen, zij is de grootste toovenares, zij vervroolijkt al wat zij aanraakt.

Toen Sunny onze woning binnenkwam, werd het licht en warm tot in de donkerste hoekjes...

Aan wien de schuld, dat het vroeger anders was? Mijn man zou gezegd hebben: „Wat baat het op het gebeurde terug te komen, wat baat het ons met zelfverwijten te overladen, laten wij liever genieten van hetgeen ons is overgebleven. Dat is nog zeer veel, zooveel zelfs, dat de toekomst voor ons belooft zeer gelukkig te worden. Laat dus het verleden rusten, voor zoover het onaangename herinneringen opwekt..."

Toch kan ik niet nalaten het verleden aan mijn innerlijk oog te laten voorbijgaan.

Het was kort voor Sint Nikolaas, vele jaren geleden. Ik bevond mij nu juist niet in een zeer opgewekte stemming en ik meende reden te hebben om uit mijn humeur te zijn. Sinds een paar dagen liep alles mij tegen. Dien middag had ik een gezellig dinertje aan eenige goede kennissen willen geven en inplaats van in mijn huis druk bezig te zijn met de toebereidselen, liep ik nu in het vochtig halfduister van een Decembermiddag door de sombere straten. Het had den geheelen middag geregend en nu begon het te sneeuwen. De eerste sneeuw. Zij was reeds verdwenen op hetzelfde oogenblik, dat de witte vlokjes de glimmerige steenen hadden aangeraakt.

Mijn dinertjes genoten een zeker soort van beroemdheid in ons kringetje. Ik vond het heerlijk gastvrouw

Sluiten