Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Walter Kamerling van den Berg en ik hadden elkaar uit liefde getrouwd. Hij was een knap zeeofficier, die, toen ik hem leerde kennen, juist was teruggekeerd van een reis met eene engelsche onderneming naar de westkust van Groenland, waaraan hij als eenig Hollander had deelgenomen. Hij was de held van den dag en ik dien winter het meest gevierde meisje in onze stad.

Onze engagementstijd, de bruidsdagen, de huwelijksdag zelf gingen voorbij in eene aangename drukte; ik was trotsch op mijn Walter, in wien ik slechts den held zag, den koenen ontdekkingsreiziger, den onverschrokken zeeman, die veel hooger stond dan alle jonge dandy's uit mijn kringetje en in wien ik den mensch met zijne edele eigenschappen voorbijzag terwille van den held; hij van zijn kant was trotsch op zijn meisje, dat hij in het bezit waande van alle mogelijke deugden en dat in werkelijkheid toch slechts een ijdeltuit, een behaagziek, verwend nest was.

'VV alter, met hart en ziel zeeman, was genoodzzakt om gezondheidsredenen ontslag uit den dienst te nemen. Hij besloot zich nu geheel aan de wetenschap te wijden en naar een werkkring om te zien, waarin hij aan zijn lust tot studeeren kon voldoen en die met zijne neigingen strookte. Ik luisterde geduldig naar hem als hij mij zijne plannen uiteenzette, maar als men er mij ronduit naar gevraagd had, dan zou ik hebben moeten bekennen, dat ik er in den grond van mijn hart weinig belang in stelde en hem ook lang niet altijd kon begrijpen.

Ik verheugde mij er slechts op, mijn held altijd bij

Sluiten