Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Leighton stond aan de zijde van haar man. Ik kreeg een nietig beschamend gevoel, dat ik hen in hunne gesprekken niet altijd kon volgen, maar valsche schaamte weerhield mij openlijk mijne onkunde te bekennen. Ik wendde mij zelfs niet dan ongaarne om meer weten tot mijn man, die mij toch niet zou uitgelachen hebben om mijne onwetendheid.

Tot nu toe had ik altijd gemeend, dat geleerdheid en wetenschappelijke ontwikkeling iets was voor de studeerkamer, dat zij nooit den drempel van het huisvertrek overschreden, doch in de woning van het echtpaar Leighton leerde ik anders.

De naam van mijn man was reeds beroemd, eer ik hem kende; hij was mij dan ook voorgesteld als de held, die roemrijke, gevaarlijke tochten had volbracht, nu echter begon ik pas een flauw begrip te krijgen, waarin zijn eigenlijke roem bestond; waar twee mannen bij elkaar waren, die beiden een levendig belang stelden in de geschiedenis van de Noordpooltochten, kon het niet anders of het onderwerp van het gesprek was dikwijls de Noordpool. Ik luisterde en zweeg als de anderen hunne meeningen over het nut van die tochten ten beste gaven

„Walter zal mij wel erg dom gevonden hebben," dacht ik, nu ik dagelijks gelegenheid had, mij met Mrs. Leighton te vergelijken.

Walter was onuitputtelijk in geduld geweest om mijne vele vragen te beantwoorden, want in de eerste dagen van ons verblijf vroeg ik hem van alles als wij alleen waren, later begreep ik, dat ik mij in een paar dagen toch niet op de hoogte kon stellen van vraagstukken,

Sluiten