Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonder zijne geheele persoonlijkheid aan mijne buitensporige verlangens op te offeren, onmogelijk aan alles kon voldoen.

Den eersten tijd trachtte hij mij bij zich thuis te houden; ik had echter altijd weer een voorwendsel om er aan te ontkomen. Als hij zeide, dat ik alleen moest gaan, was ik uit mijn humeur, ik gewende er echter spoedig aan en weldra was het mij onverschillig of hij meeging of niet.

Waarom houdt men het geluk niet vast als men het bezit? Waar heb ik ergens gelezen, dat het geluk een bal is, dien men naloopt als hij voortrolt en dien men met den voet een duwtje geeft als hij blijft liggen?

Ik voor mij, ben tenminste eerst tot het besef gekomen, dat ik het geluk eens bezeten heb, toen ik het voor goed verloren had.

Ik weet niet of Walter, als hij halve dagen lang spoorde om in ons land of het buitenland voorlezingen te houden, nadacht over onze verhouding. Nam zijne studie hem wellicht zoodanig in beslag, dat hij even weinig aan mij dacht als hij in den vreemde was, als ik aan hem? Veel gezelligheid heeft hij in die dagen niet gekend. Als hij thuis kwam, danste ik hier of daar en als hij 's morgens vroeg vertrok, was ik veel te slaperig om notitie van hem te nemen. Hij klaagde echter nooit en scheen alles goed te vinden.

Wat eigenlijk de eerste oorzaak van onze verkoeling was? Ik weet het niet meer. Ik geloof niet, dat het juiste oogenblik te bepalen is.

Of het moest zijn dien avond, dat wij bij uitzondering eens alleen thuis waren.

Sluiten