Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hield hij zich zoo uitsluitend bezig met zijn werk, dat er geen gelegenheid was op de kwestie van het balmasqué terug te komen, tenzij ik er opzettelijk over begon, en dat vond ik niet geraden.

Hij ontmoette echter op zekeren dag Tilde op straat, die hem verzocht een eindje mee op te wandelen. Hij voldeed gaarne aan dit verzoek, want het was mooi winterweer. Zij was geheel vervuld met de een of andere liefhebberij, die zij op dat oogenblik juist bij de hand had. Het eene oogenblik wilde zij zich geheel aan de muziek wijden en speelde uren achtereen piano wel drie maanden lang, dan weer begon zij een roman uit de een of andere illustratie te vertalen, die reeds in boekvorm door iemand anders vertaald uitkwam, eer Tilde het slot onder de oogen had gekregen, dan weer nam zij schilderles, dan weer iets anders. Op dit oogenblik had een schilder zich in de stad gevestigd, die ook de leiding van het costuumfeest op zich zou nemen. Tilde nam les van hem en meende nu hare roeping gevonden te hebben.

„Wat ik je nog zeggen wilde," viel zij zichzelve in de rede, zij had juist een beschrijving gedaan van een schilderstukje, dat zij onderhanden had, „jullie costumes zijn ook gekomen, wil je het Wenda zeggen?"

Zoodra Tilde hem verlaten had, ging hij naar huis om mij op te zoeken. Hij vond mij in het salon, mijnheer en mevrouw van Langen, kennissen van ons, maakten juist een bezoek.

Toen zij vertrokken waren, viel Walter terstond met de deur in huis.

„Wat heeft Tilde mij daar verteld, zijn onze costu

Sluiten