Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat aan het hare grensde. De verbindingsdeur was gelukkig niet afgesloten, maar in Nels kamer was het stikdonker.

„Slaap je?" vroeg ik heel zacht.

Alles bleef stil. Ik ging behoedzaam op het bed af, maar stootte mij aan een stoel. Ik was reeds bang Nel wakker gemaakt te hebben, stond een oogenblik onbeweeglijk, hoorde echter niets. Zelfs geen ademhaling. Zou zij zoo vast slapen? Ik had er geen vrede mee en sloop op de tast naar de deur terug. In Erni's kamertje waren de gordijnen niet neergelaten, het was er niet zoo donker als bij Nel. Ik keek rond en vond een blaker met lucifers.

Hiermee ging ik naar Nels kamer terug. Mijn hart klopte luid. Wat zou er toch zijn met Nel?

„Walter," fluisterde ik eenige oogenblikken later mijn man toe, „kom eens even bij mij in de gang." De plaatsen aan de speeltafeltjes werden juist ingenomen en het gelukte ons beiden in den algemeenen opstand daardoor ontstaan, te ontsnappen.

„Ik begrijp niets van Nel," begon ik gejaagd, „zij is niet boven op haar kamer en Antje noch Marie weten waar zij is."

Walter werd doodsbleek.

Hij snelde de trap op en ik volgde hem. Wij staken het gas aan op Nels kamer, haar bed was onaangeroerd, bevend van angst en ontroering doorzocht ik alles. Haar hoed, mantel en eenige toiletbenoodigdheden ontbraken. De linnenkast stond half open, daaruit had zij zeker in de haast eenig linnengoed bijeengepakt. Walter zocht op de schrijftafel. Misschien wel naar eenig bericht. „Zij

Sluiten