Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitersten, in dit geval staat zij zoo op haar stuk."

Walter antwoordde nooit veel op die bespiegelingen, die ik in bed liggende, hield.

„Hij begrijpt Nel evenmin," dacht ik, „en weet niet wat te antwoorden."

Het was alsof er dit jaar geen eind zou komen aan den winter; sneeuw, vorst, storm wisselden elkaar voortdurend af en het was reeds eind April, eer het groen aan de heesters en boomen begon uit te loopen. Mijn herstel werd daardoor zeer vertraagd.

Ik zat nu bijna den geheelen dag op, maar moest mijn kamer nog houden. Het was heden opeens zoo warm, dat ik het venster een eindje geopend had. De vogels in de tuinen sjilpten en wiegden zich op de takjes, die vol zwellende knoppen zaten. Het was mij bijna onmogelijk om rustig in de kamer te blijven, een groot verlangen greep mij aan naar beweging en buitenlucht. Daar werd vrij hard aan de voordeur gebeld. Zou het Kitty of iemand anders zijn, die mij kwam opzoeken? Ik luisterde, gezelschap zou mij zeer welkom zijn. Het was, dunkt mij, papa's stap, hij kwam echter niet bij mij, maar ging naar Walters kamer aan den overkant van het portaal. Wat zou hij bij Walter moeten doen? Ik keek weer naar buiten in de verschillende tuinen en besloot morgen op de muziekkamer te gaan zitten, ik verlangde weer eens om menschen te zien en die kamer lag aan de straat.

Wat zouden papa en mijn man toch te verhandelen hebben? Ik kon het duidelijk hooren als de eerste sprak, hij scheen opgewonden te zijn. W alter sprak zeker op zijn gewone, bedaarde manier, ik hoorde hem tenminste

Sluiten