Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stond voor een raadsel, ik begreep er hoe langer hoe minder van. Waarom was zij Frits gevolgd, als zij hem niet eens liefhad? Wat had er haar toe bewogen alles voor hem op te offeren? Of had zij dien onbekende later toch vergeten? Had zij Frits later toch lief gekregen? Dat was echter niet aannemenlijk. Ieder, die Nel slechts kende en ook Frits moest er zich over verwonderen, dat hij haar keuze was; Nel was veel te lief, veel te degelijk voor den oppervlakkigen Frits Ebeling. Niemand had die verwondering echter ooit geuit, want „zij hebben elkaar reeds liefgehad, toen zij als kinderen samen speelden," zeide iedereen.

Ik stond voor een raadsel en het moest een raadsel voor mij blijven, ik mocht niemand deelgenoot maken van hetgeen ik gelezen had. „Ik zal haar het album zelfs niet zenden," besloot ik, „zij is misschien vergeten, dat zij het ooit geschreven heeft." Ik zocht nog eenige dingen uit, die ik met het album wilde verbranden, dingen zonder waarde, balboekjes enz. in de hoop, dat het haar dan niet eens zou opvallen, dat ik het album had achter gehouden.

„Zij zal er niet eens meer aan denken, zij heeft nu haar kindje." Ik zuchtte en keek verschrikt om, of iemand die zucht ook gehoord had. „Ik zou hem wel eens willen zien en pakken, het kleine Jantje; zou hij op Nel lijken?" Ik maakte het plan om van alles voor hem te koopen, kleertjes en speelgoed en het hem met Nels bezittingen te zenden.

Zoo heel veel tijd had ik anders niet om aan Nel te denken. „Wenda Kamerling van den Berg is zoo bijzonder geschikt voor alles," zeiden mijne kennissen.

Sluiten