Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet laten, ik werd altijd weer voortgedreven door een boozen demon en maakte hem de weinige uren, die wij in eikaars gezelschap doorbrachten, ondraaglijk.

„Hoe is het mogelijk, dat je nog altijd lust hebt om uit te gaan," zei ik eens tegen Kitty. Kitty was even oud als ik, maar ik voelde mij in den laatsten tijd wel tien jaar ouder dan mijn nichtje, dat altijd jong bleef.

„Hoe is het mogelijk om altijd weer van voren af aan te kunnen flirten met jongelui, die jonger zijn dan jezelf, met cavalerieoflïcieren, die kersversch van de academie komen, dol zijn als uitgelaten veulens en over niets weten te praten dan wat zulke jongens interes seert of met studenten. ..."

„Maar ik dans om het genot van het dansen, en ik tennis omdat ik het heerlijk vind; met wien, dat kan mij niet schelen, als hij maar goed danst of tennist," lachte Kitty, die heel gracieus was en goed danste, maar niet mooi was.

„Ik houd er ook niet meer van," merkte nu Tilde op, die mij met Kitty was komen opzoeken.

„Hoever ben jij met je roman?" vroeg Kitty.

Tilde kleurde. „O, ik doe er niet veel aan tegenwoordig," jokte zij.

Mijn vorig leven walgde mij toe, bals, diners en andere vermakelijkheden hadden voor mij al hunne bekoring verloren, sinds ik gevoelde, dat ik de eerste niet meer zou zijn, ik begreep, dat mijn tijd voorbij was en waagde mij niet aan een échec.

„Men moet toch wat uitvoeren," vervolgde Kitty;

„ I ilde schrijft, jij maakt je druk met liefdadigheid, ik

dans, want ik kan niet schrijven, omdat ik geen greintje II. „

Sluiten