Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

paardje met Jan en dan zat Janneman op papa's knie . ..zij begon te hoesten en Walter moest het ventje wegnemen. Hij kraaide het uit, toen Walter hem opnam, hij meende, dat hij nu weer paardje zou rijden. Hij bekommerde zich niets om zijne moeder, die van benauwdheid overeind rees in bed en Walter bracht hem terstond de kamer uit. Hij trok aan Wakers snor, hij was vroolijker dan ooit, zooals een gezond kind is, dat goed heeft geslapen.

Omstreeks tien uur kwam er een telegram met het bericht, dat mama nog dienzelfden dag in Londen kon zijn. Walter ging haar van het station halen en toen zij de ziekenkamer betrad, gaf mijn man mij een wenk om met hem mee te gaan. Wij lieten moeder en kind eenigen tijd alleen en zochten Jan op.

Mijnheer Haersma had zich aanvankelijk krachtig tegen het voornemen van zijne vrouw verzet om op reis te gaan, maar toen zij, misschien voor het eerst, zoolang zij getrouwd waren, haar wil tegenover den zijnen zette, gaf hij niet alleen toe, maar bezorgde hij zelfs alles voor haar en stopte haar op het laatste oogenblik nog een couvert in de hand, zeggende: „Voor Nel, en

breng mij den jongen mee als zij zij niet meer

terugkomt." De laatste woorden gingen over in een snik, maar hij zette terstond daarna weer een onverschillig gezicht. Toch kon hij niet nalaten zijn hoofd nog eens door het portierraampje te steken en tot mama te zeggen: „Laat het haar aan niets ontbreken, ik ben er goed voor."

Wij namen nu Jan mee naar de ziekenkamer, wij hoorden nog, hoe mama Nel allerlei lieve woordjes uit

Sluiten