Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem Siman aan de strafpaal te binden. Het bevel was spoedig uitgevoerd. Een strik om den hals gebonden belette hem veel beweging te maken, terwijl hij evenmin in staat was, de slagen die hem treffen zouden, af te weren, daar zijne armen stevig aan een dwarshout bevestigd waren. De Chinees en de Madoerees, die wegens den zwaren regen, welke dien morgen viel, verhinderd waren uit te gaan, hadden zich, hoewel niet zonder eenig geweld, van een heerlijk plaatsje bij de getraliede deur meester gemaakt, waar zij op hun gemak de voorstelling konden bijwonen. Deden ze aan literatuur, ze zouden misschien met Huygens gezegd hebben:

lek scheppe geen vermaeck in mijnes naesten lijden: Maer, als hij 't lijden moet, soo kan ick mij verblijden In dat ick 't niet en ly.

vooral, omdat zij zelf de strafpaal al eens van zeer nabij hadden gezien. Simans gelaat toonde geen sporen van angst, toen hij een politieoppasser naderen zag met een rotan in de hand. Het was alleen wraakzucht, die uit zijne oogen gloeide, hem de lippen krampachtig op elkander deed klemmen. Zij gold niet den kadjineman, die slechts een bevel van zijn meester gehoorzaamde, evenmin dezen, die de straf had opgelegd; zij gold Ardiman, den dief van zijn kris, die was de oorzaak zijner ellende, dien zou hij, eenmaal in vrijheid gesteld, zijne wrekende hand doen gevoelen, het verdriet der ballingschap, de pijn der striemen betaald zetten, en hij hoopte, dat de hand des kadjinemans niet al te zacht mocht zijn. Daar daalde de rotan neder, een tweede

Sluiten