Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de wereld te komen als dat individu bleek te bezitten.

Uit de mand met proviand, die ons uit het hotel was medegegeven en die voor mijn part best wat lichter kon, bood ik hem 't een en ander aan om bij zijn aardappelen te nuttigen en onder een stortvloed van afwijzingen en complimentjes, waarbij zijn witte tanden aardig blonken tusschen zijn goed geknipten puntbaard en knevel, aanvaardde hij een ei, een stuk ham, een kippebout en een brok brood.

Het ijs was gebroken, en met dat flanelletje en dien onderbroek zat mijn vrouw al spoedig fideeler te babbelen dan zij ooit deed met een Haagsch gemeenteraadslid in zwarte jas en opstaande boordjes.

Wat er verhandeld werd, mag ik niet zeggen. We weten uit de geschiedenis van Mr. Israëls, hoe gevaarlijk het kan wezen, zooal niet voor de rust van Europa, dan toch voor mijn eigen rust — en daar hecht ik aan als Hagenaar — om maar één woord te veel los te laten. Ik zou dan ook het geheele geval verzwegen hebben, als het niet dienen moest om duidelijk te maken, hoe die hooge en reine berglucht zelfs op een echt Hollandsche vrouw kan inwerken, die het onbehoorlijk vindt, als ik op pantoffels mijn slaapkamer verlaat, en zich voor de meiden schaamt, als ik in hemdsmouwen voor mijn schrijftafel zit.

Vooruit dus maar weder den berg op; bloeiende erica, blauwe klokjes, geele gentianen, berganemonen samenvoegend bij fijne varentjes, ons schrap zettend tegen steilten, glad door een laag dennenaalden, struikelend over boomwortels, uitglijdend op glibberige steenen en puffend en blazend en hijgend. Want wel is de geest

Sluiten