Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeggen, jonger geworden. En u — zoo'n gezonde tint, en zoo tevreden — ik zou zeggen iets zwaarder," en toen spraken ze over honderd dingen, kleine feiten van vroeger, liefelijke herinneringen, „weet je 't nog, hoe ....?" „ja, ja en toen u ...en zij, half lachend, half huilend van aandoening, hem telkens voelend langs het gezicht en schouders.... of hij nog zoo breed was — en zijn handen nog zoo forsch? en — ach, ze had hem eigenlijk maar half; ze kon hem niet zien; o, ze gaf er een, twee maanden van zijn verlof voor, als ze hem even, even had kunnen zien ....

En toen liet hij haar op haar verzoek wat alleen en ging de kamer door naar de verandah. In 't grille, scherpe voorjaarslicht lag de tuin voor hem, het gras spichtig, dun gestippeld met madelieven, de bloemperkjes naakt nog, hier en daar gebarsten door het zwellende zaad. Net als vroeger: sterkpaarse hyacinthen zoo langs den kant van den muur, de knoestige, oude appelboom vol teeder-roode bloesems, de breedgetakte kastanje met de bladerknoppen, glimmend — bruin van harst Alles net als vroeger, toen een kleine jongen in'n blauw kieltje krijgertje speelde of roovertje met zijne moeder — Eens was haar daarbij 't haar losgegaan en over den rug gevallen — wat had hij 'n pret gehad, en niet gerust voor hij 't had mogen vlechten. Wat had ze er toen jong uitgezien. „Nu bent u net een zuster van me, mama.".... Wat was dat alles lang geleden ....

Opeens werd de lucht bewolkt, een eigenaardig loodgrauw licht.... toen begon het hevig te hagelen. Willem zag eene slanke, blauwe gedaante van achter een groep heesters te voorschijn komen en naar het hutje, achter

Sluiten