Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

:zooals zij allemaal gedaan hadden, en een eigen hut te betrekken. Nu was zij Geurte maar tot last en Geurte was het schepsel toch warempel voor geen cent verplicht. Kon z ij het helpen dat haar vent haar zuster liever zag dan haar... En dan giegelden de wijven en fluisterden over haar eigen mans, die waren nèt zoo... —Wanneer, bij die samenscholingen, Geurte-moei zelve zich vertoonde, was 't lawaai nog eens zoo groot als anders.

Dan schetterde haar rauwe snerp-stem dat ze zich door die meid niet langer koejonneeren liet, in haar machtelooze woede zwaaiend met haar wiek-armen en dan schreeuwden de vriendinnen dat ze groot gelijk had, zoo'n meid, zoo'n slet, verzuipen moesten ze d'rü...

Maar stil, fier en als zonder bemerken ging zij door die dagelijks wederkeerende kwellingen van die haar omringden heen. Het leek haar zoo vreemd dat alles en alles scheen zoo ver, ver van haar af te zijn . ..

Naar de jonge mannen van het gehucht zag zij niet om. Teums van het „Blauwe Schaap" was voorgoed naar stad getrokken; schoolmeester was hij geworden, zeiden de menschen en langzamerhand raakte hij uit haar gedachten.

s Morgens als zij naar het bosch ging om hout te kappen, voelde zij instinctmatig hoe veel oogen, bruut, begeerig, zich op haar richtten, maar zij liep altijd zonder rechts of links te zien, haar oogen op het ruwe, -ongelijke zandpad.

Geregeld iederen Zondag verzamelden zich bijna

-allen van 't gehucht, zoo mannen als vrouwen in het II.

Sluiten