Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Och God, Sander, blijf nou nog 'n oogenblikje, 'n minuutje maar, — en bang dat 'k was dat hij weg zou loopen!!"

„Nee hoor, ik spreek 'r maar an," zei m'n ongeduldige vriend — 't Monster! zoo'n schoone verschijning zóó maar aanspreken!? — ,,'t kan me niet schelen. Mevrouw mag ik u hier me . ..maar zij scheen het niet te hooren. Gelukkig duurde 't afscheid van de vriendin niet lang: de dames zagen misschien, dat er geïntroduceerd moest worden. — De voorstelling had plaats. Toen 'k opkeek van mijn beleefde buiging, was mijn kostelijke vriend verdwenen. Nu was 't m ij n beurt."

„Mevrouw, ik ben u totaal onbekend, maar ik heb mij 't genoegen niet kunnen ontzeggen, om m isschien . .. als u mij een dans zou kunnen geven ?.... ik heb zoo'n moeite gehad om aan u voorgesteld te worden met die volte! — dat, als u dat wist, dan zou u me mogelijk'n toertje — want op 'n heele dans durf 'k niet meer hopen — 't is al zoo laat en uw balboekje is zeker al vol? Maar een extra dans!....

Zij boog en met een recht vriendelijk gezicht liet zij mij haar balboekje zien. — Tot mijn groote verbazing waren er nog dansen te krijgen. Ja, maar er waren ook zoo allemachtig véél mooie dames van avond! Ik teekende n mazurka aan: aan 'n wals dorst 'k me niet te w7agen, ik wist niet, 'k had haar nog niet zien dansen.... misschien? Wie weet?.... behoorde zij onder de enussen of Juno's die bij 't walzen juist niet meevielen.

„En willen we die nu eens in de zaal bij den Tzarewitch dansen, Mevrouw?" — Ik zei 't maar zoo

Sluiten