Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Halt! Betteken!.... Zet die stulp neer!"

Anna wierp een vergramden blik op den onderwijzer, bracht de handen aan de heupen en hernam:

„Met uw verlof, mijnheer, waarom zou mijne meid die stulp moeten neerzetten?"

Zonder zich het minst te ontstellen, gaf de onderwijzer ten antwoord:

„Juffrouw, men heeft me gezegd, dat nummer 211 de stulpen gewonnen heeft 5 ik begrijp dus niet met welk recht gij een mijner stulpen in den arm uwer meid geeft."

En zich tot de meid wendende, vervolgde hij: „Nog eens, Betteken, zet die stulp neer!"

Al de aanwezige boeren lachten dat ze schokten. Ook de onderwijzer lachte, terwijl hij voortvoer:

„Ja, ja, oppassen is de boodschap. Wat geluk dat ik op het goed gedacht gekomen ben, heden mijne stulpen af te halen, of er zou er eene van verzeild zijn naar het hofken van juffrouw Wolvers!.... Ziedaar, mijnheer de secretaris!"

En hij overhandigde nummer 211.

Evenals hij gedaan had met de juffrouw, sprong de secretaris op de tafel, nam behoedzaam de andere stulp en plaatste ze vóór den onderwijzer.

„Zie, Betteken," hernam deze, „zet er nu mijne andere stulp maar eens naast, en indien ge wilt kunt ge een half franksken verdienen, door de twee stulpen naar mijne woning te dragen. Mijne kostvrouw zal niet weinig verbaasd opkijken, als gij haar die twee prachtige stulpen zult overhandigen."

Nog luider dan zooeven lachte iedereen, behalve

Sluiten