Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat was in de kaart der boeren gespeeld, want een langdurig gejuich begroette hare woorden.

Maar aldus verstond het nu de onderwijzer niet.

„Neen, neen, juffrouw, zóó zal nu ook de vliegerd niet opstijgen. Als g ij de twee stulpen krijgt, wat zal er dan voor mij overblijven?"

„En is het omgekeerde voor mij niet eveneens waar ?"

De onderwijzer haalde de schouders op.

„Mijnheer, dat is geen antwoord !" bromde de juffrouw.

„Welk antwoord is daarop te geven?"

Alsof het een ordewoord geweest ware, zwegen allen plotseling.

De onderwijzer, die wel bemerkte, dat voortdurend twisten niet in staat was om eene oplossing aan de zaak te geven, wendde zich eensklaps tot Anna met de woorden:

„Juffrouw, ja en neen is een strijd, die tot in het oneindige kan voortgezet worden, maar die ons evenwel geen stap nader tot het doel zal brengen. Laat ons bekennen dat het comiteit ten allerminste onbedacht is te werk gegaan, door éénen prijs aan twee verschillende nummers toe te kennen. Aan ons eene oplossing te vinden. Daarom stel ik u voor, met de dobbelsteenen te werpen, wie van ons beiden de twee stulpen bekomt. Me dunkt dat dit de kortste weg is, om een einde te stellen aan de betwisting."

Dat was ten minste verstandig gesproken, doch een overheerschend: „Neen!" vanwege de juffrouw, sloeg het voorstel van den onderwijzer dadelijk in duigen.

„Juffrouw, ge zijt onhandelbaar!" meende de secretaris.

„Als men een prijs gewonnen heeft, hoeft men niet

Sluiten