Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En vergelijk Antwerpen eens met Rotterdam. Zie hoe de straten en pleinen daar gesierd worden door monumenten die groote mannen eeren en gewichtige daden, en besef dan dat Rotterdam niet eens genoeg bij elkaar kon brengen om een standbeeld te doen verrijzen van Tromp, den admiraal.

Antwerpen, dat zulke monumenten plaatst, kon ook een optocht geven als die welke thans bij devanDijcktentoonstelling plaats had. Wat een kwistige praal en grootsche opvatting! Wagens als huizen zoo hoog, met een geheele bevolking er op, kunstig gegroepeerd, rijk en vol smaak uitgedoscht, door groepen van ruiters en scharen van kinderen, door poorters, geleerden en kunstenaars, door wapenknechten en herauten omstuwd en aan elkaar verbonden. Slechts de tronies van vele deelnemers zou men anders wenschen: zij verraden maar al te duidelijk dat zij niet passen bij het fluweel en satijn dat uit anderer beurs voor hen betaald werd. Menig paladijn op zijn rijk uitgemonsterde hakkenei

gezeten zou de vraag ontlokken: wat doet hij daar'?

als men hem in zijn gewone levensomstandigheden in het eenvoudigste huurrijtuig zag rondrijden. En de vele herhalingen van zijn rol doen hem zijn rol bovendien veronachtzamen. Maar schitterend blijft toch het geheele samenstel!

Terwijl de optocht uitging werden de muurschilderingen onthuld die vijf kunstenaars in de trappenzaal van Antwerpens stadhuis voltooid hadden, onder de algemeene leiding van Albrecht de Vriendt, den directeur der Antwerpensche kunstacademie. Van dezen zelf zagen wij, met bizondere vergunning, de muurschilde-

Sluiten