Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ringen op de groote bovenzaal van Brugge's stadhuis: historische tafereelen vol kleur met bijna levensgroote figuren. Waar zijn bij ons de gemeenten die zoo iets durven bestellen? Waar zijn de hoofden der gemeenten die er maar aan zouden durven denken zelfs? Hoevelen — of liever hoe weinigen — achten het mogelijk, uitvoerbaar, gewenscht, een illusie van gezonde hersens, om zoo iets te doen uitvoeren?.... En toch — wij hebben óók een geschiedenis om te illustreeren.

Menige gemeente ten onzent acht zich bezwaard als zij eens een lokaal beschikbaar zou moeten stellen waar eenige „liefhebbers" wat oudheden en zoogenaamde voorwerpen van geschiedenis en kunst willen verzamelen.

Laat die onverschilligen en tragen eens in Brugge rondzien, hoe daar de nieuwe kunst de hand reikt aan de oude. Naast de Sint-Salvatorskerk ligt het paleis der Gruithuizens — tot voor weinige jaren nog als lombard gebruikt. Thans is het met groote zorg en hooge kosten gerestaureerd; het is weer een werkelijke middeleeuwsche edelhuizinge geworden — wat het vroeger ook was — en daarin zal thans een Museum gevestigd worden van voorwerpen die wij oudheden plegen te noemen.

Men is verbaasd als men ziet wat een stad als Brugge, die toch niet bloeit — al heeft zij nóg zoo veel schatrijke liefdadigheidsstichtingen — op dit gebied tot stand brengt. En als ge vraagt hoe dat mogelijk is, is het antwoord: het geld dat daarvoor noodig is, wordt op het onderwijs bezuinigd.

Deze wijze van doen — waarvan het zeer aannemelijk is dat zij in de hoofdplaats van West-Vlaanderen

Sluiten