Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van den cantor, als ze maar eene betrekking had als onderwijzeres, toen vloog de goede jongen 't bed uit en moest haar pakken, pakken, haar die altijd aan anderen het eerst dacht. En hij zou z'n best doen, dat beloofde hij haar: hij was nou nog maar zestien, maar als hij z'n stem hield, en oppervoorzanger worden kon, dan zou ie haar alles geven, mooie kleeren en'ngroote gouden broche zooals moeder vroeger gedragen had!

Hij lag reeds te bed en keek naar 't schynsel van de maan in bleeke blauw-witte ruiten op den witten vloer, toen, zachtkens „Roza" roepend, hij fluisterde, bang dat de kale wanden het vernamen in hunne kilheid, „Roos, als vader zaliger dat had kunnen beleven." — En beiden sliepen in : hij tevreden als een kind levend van hoop op de toekomst, kalm, als boog zijn lieve vader zich over zijn bed en ademde om zijn slapend hoofd.

Zij, vredig als eene moeder, die haar kind bezorgd weet in veilige haven. En 't welde op in hare borst en 't kreeg vorm en lijn en kleur. En 't kreeg eenen naam die hare lippen innig uitkusten : Jacob!....

En Gods goede, heilige rust welfde over haar heen, Gods heilige Nacht.

III.

Pésach was in 't land gekomen, het feest der bevrijding, 't feest der herdenking van Gods machtige hulp, die

Sluiten