Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoo kwam Seider'") avond, toen de Lente hare intree hield over wereld en menschen.

Helder brandde nu de lamp en vertelde van hare vreugde op 't witte laken, dat op de tafel was uitgespreid. Daarop stonden wijnglazen, welke straks gevuld zouden worden met wijn, die de jonge balboos3) zelf verdiend had. En onder servetten, daar de ritueele spijzen lagen, die straks zouden worden geproefd, de symbolische mierik en charouses en latuw en radijs en 'n gebraden been, dat aan 't Paaschlam herinnerde, en 't gebraden ei, dat wees op den tijd toen feestoffers gebracht werden in Salomo's tempel, — onder die servetten lagen de matzes, de ongezuurde brooden die naar wettelijk voorschrift, gegeten moesten worden. Eigen matzes waren 't. Alles was van hen, van hun tweeën. Alles betaald met eigen geld. Alles was hun eigendom.

Straks zouden ze in waarheid kunnen zeggen „al die honger heeft kome en ete": wie kwam, kon eten komen van hun eigen spijs.

In de vóór-seider was Roza zeer opgewekt: de geschiedenis lazen ze op uit de Goode, van den uittocht uit de slavernij naar de vrijheid en dat herinnerde haar aan hare kinderjaren, vooral toen ze de plaatjes zag: de engelen die bij Sara kwamen en die ze vroeger „gremslich ' had laten eten, en de vier mannetjes, waarvan ze

1) Zie blz. 38.

2) Huisheer.

Sluiten