Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

^ rede \an t blanke tafellaken, 't Geluk dat zich uiten ging in de stille tevredenheid der oude vrouw, en in de oude zangen, van jaar tot jaar gezongen door de kinderen \an haar volk. 't W as het bewustzijn vrede te hebben gevonden en een thuis.

En aldus geschiedde het wonder eeuwen lang in duizende gezinnen.

Afgeplaagde zwervelingen vonden hun rust bij witte tafellakens en glazen wijn, 'wijl de paaschbrooden sluimeren onder het witte servet of tusschen de hagelw itte kussens, waarop de huisheer leunt als een •vrij Oostersch vorst. En de eeuwenoude melodieën, steeds even eenvoudig, even frisch, denzelfden avond in alle streken der wereld gezongen, overal waar Joden w onen; neen, dien avond zijn de joden één en vrij; dien avond hernieuwen velen den band die hen snoert aan hunne broederen: — 't is een nationaal hoogtij.

Toen de Sabbath-vrouw gekomen was 't licht af te draaien want geen jood mag 's Zaterdags aan vuur raken of op feestdag licht blusschen — lag Roza nog peinzend te bed.

't Was nog zoo nieuw en zóó vreemd! Salomon had al meer dan n maand elke week de sedre gelaaiend tot groote tevredenheid van Jacob, die eiken dag haar kwam bezoeken al hadden beiden geen tijd, zij om 't werk voor den gezegenden Jontof3), hij om den arbeid

1) Afdeeling der Week uit den Wetsrol gelezen.

2) Feestdag.

Sluiten