Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeder, dan aan een tante; ofschoon het mogelijk dwaas van mij is, zoo iets te zeggen, ik die mijn grootmoeders geen van beiden heb gekend.

Na den dood van haar man, nu al vijftien jaar, meen ik, geleden, heeft tante Doornick zich weer hier in hare geboorteplaats gevestigd en van dien tijd dateert haar samenwonen met haar jongere zuster.

Tante Doornick heeft, vertelde moeder mij eens, heel veel ondervonden en erg veel verdriet gehad: haar drie kinderen zijn allen jong gestorven en (wat dunkt mij nog veel erger was, want de dood is immers vaak een verlossende engel, die regelrecht ten hemel voert; maar booze menschen zijn duivelen die het leven tot een hel maken) zij en haar man waren niet gelukkig samen. Oom moet een vreeselijk lastig heer zijn geweest. Arme tante, dat alles heeft haar stellig zoo stijf en strak gemaakt. Men gevoelt zich nooit recht op z'n gemak in hare tegenwoordigheid. O, 't zou mij nooit of nimmer in de gedachte komen tot haar te gaan met mijn bezwaren of grieven, veel minder haar mijn hartsgeheimen toe te vertrouwen, haar om den hals te vallen en aan haar borst uit te schreien! Met tante Wim zou dat heel iets anders zijn, ja heel anders.

Toch staat tante Doornick algemeen bekend als een zeer achtenswaardige vrouw. Nu, waarin en hoeveel zij en tante W im ook van elkaar mogen verschillen, in één opzicht zijn zij het meestal eens, namelijk als het er op aankomt wel te doen of genoegen te geven. Evenwel geloof ik, voor mij, dat, ofschoon tante Doornick van dit laatste meer den naam heeft, tante Wim de persoon is die den stoot geeft aan de dingen; hier-

Sluiten