Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

boven, rustig als altijd, en zei goeje-morgen. Keek ook niet verwonderd, dat Sam er a 1 zat. Ik begroette haar, zooals mijn gewoonte is, zeer liefelijk met de woorden: zoo Truida, die lief en schoon zijt, wil je even dekken voor twee (zie Multatuli Japansche gesprekken). Sam ging zich wasschen. Onderwijl dook ik een boord op met rafels uit de massa in de kartonnendoos. Bescheidenheid gebiedt mij, hierbij te voegen, dat het meest alle veterane en invalide boorden zijn en hoogbejaarde strikken en een wit piqué zomerhoed, waarmede ik het vorige jaar èn in Arnhem, en in Drente, èn in Almeloo, èn in Den Haag èn in Scheveningen èn in Yeendam veel bekijks heb gehad, en waardoor kinderen in Scheveningen mij zelfs nariepen: „Withoed".

Wegens den stompzinnigen aanleg van mijn nagelschaartje nam ik een scheermes, om daarmede de boord van hoogstderzelver franje te ontdoen, wat door de scherpzinnigheid van het mes dan ook goed gelukte.

Na het ontbijt gingen we naar Bronbeek, maar eerst moest ik, ten genoege van Sam, een partijtje biljart verliezen. Ik zie jelui al bedenkelijk je hoofden schudden, mijne vrienden, die weet, dat ik op een partij van 50 carambols minstens 30 moet voor hebben. Maar, men moet wat over hebben voor de vriendschap, en ik biljartte met zooveel vuur, dat de „witte" driemaal over het biljart sprong, om een eind te maker;, aan zijn wanhopig klootsch bestaan. Zooals gebruikelijk is, verspeelde ik de partij en we togen op weg.

Hier maak ik de(n) lieve(n) lezer(es) er op attent, dat hier de beschrijving eene klassieke wending gaat nemen,(zie een vroegere roman, zaniker nagedachtenis). Vooruit dus:

Sluiten