Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doorgaan — ik schaamde me er voor — en toch !

Met angstig kloppend hart wachtte ik het eind van de pauze af.

Karei kwam terug en vroeg of ik me ook bedacht had, en met dankbaarheid nam ik een portie ijs van hem aan.

„Zij keert tot het werkelijke leven terug!" riep Karei lachend. „Ik had niet kunnen denken, dat die voorstelling zóó'n indruk op je maken zou."

„Maar vindt je het dan niet prachtig?" vroeg ik verbaasd.

„Och Jo, ik heb het veel mooier in Bayreuth gezien," zeide Karei achteloos. „Je begrijpt, dat het daar iets heel anders was!"

Iets heel anders is mogelijk; maar zoo'n mooien blonden Tannhauser heb je zeker niet gezien, dacht ik.

Het scherm gaat op!

De vallei van den ^Vartburg ligt voor me, overtogen met een droevig herfstwaas.

Elizabeth ligt geknield voor een Mariabeeld.

In de verte klinkt het gezang van de terugkeerende pelgrims. Ik ben nu niets warm meer; ik ril en mijn hart klopt heftig! —

Daar komen de pelgrims aan. Ik kijk uit naar Tannhauser; ik zie hem niet. —

„Tannhauser is weg!" laat ik me ontvallen.

„Maak je maar niet ongerust; hij komt straks!" lacht Karei.

Mijn oogen staren naar het tooneel. Wolfgang zingt een lied, gewijd aan de avondster.

Waar blijft Tannhauser toch? Elizabeth gaat den L '7

Sluiten