Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kan er zoo vreeselijk tegen opzien, dat we hem zullen moeten missen! —

Jo, voor eenige maanden geleden, zou ik het schandelijk hebben gevonden, je gelijk te geven, waar je zegt, dat het gelukkig is voor een vrouw, een steen te hebben in de plaats van een hart! — En nu — soms kan ik er vurig naar verlangen, dat mijn hart wat minder vatbaar was voor indrukken!

Ach, wat kan iemand toch in korten tijd geheel andere inzichten krijgen in veel dingen! —

Ik hoop, Jo, dat je me gauw je geestelijke beterschap zult kunnen melden.

Niet te droomen, niet te zuchten en maar het werkelijke leven onder de oogen te zien! —

Doorzoek jezelf ter dege; en weet wat je doet, als je een waarlijk braaf man — als je neef schijnt te zijn van je afstoot, om een denkbeeldig ideaal na te jagen! Dag Jo.

je An.

Den Haag.

Lieve An.

Ge zult zeker al eerder antwoord hebben gewacht; maar om je de waarheid te zeggen, schaamde ik mij wel wat over mezelf. Na het lezen van dezen brief, zal je niet schreien maar je eerder verheugen, hoewel de schrijfster van dit epistel zich ellendig te moede voelt!....

O, An, het was zoo vreeselijk!

Er is een eind gekomen aan de bekoring die Tannhiiuser op mij uitoefende; en het slot van den roman

Sluiten