Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wie ze maar heel zelden eens een brief kreeg er toe, haar in Indië te willen hebben? Maar het zou voor Lili goddelijk zijn. Haar tante woonde in Buitenzorg en was heel rijk. Er waren eenige bezwaren geopperd in verband met de voogdijschap waaronder Lili nog moest staan. Maar overwegend zouden er wel geen bezwaren zijn.

Zij had het niet aan Otto geschreven, 't moest voor hem wel naar zijn, dat zij naar Indië ging.

Lili zag nu, hoe het denkbeeld, dat zij weg zou gaan, hem verschrikte. Hij was er geheel door verslagen.

„Na een jaartje kom je toch ook, troostte zij."

Hij zuchtte toestemmend.

„Maar in mijn verloftijd dan Lili? In Breda kan ik de tijd doorwerken. Ga je in ieder geval gauw?"

„Zoo gauw mogelijk, denk ik, als er weer antwoord uit Indië komt, zal het wel bepaald zijn. Mijn voogd heeft geschreven."

't Was een groote verandering, die hij niet verwacht had. Alleen het denkbeeld dat hij volgen zou, maakte het dragelijk. Over een jaar was hij officier.

Toen er weer een schrijven uit Indië kwam, was het bepaald dat Lili over anderhalve maand zou gaan en Otto nam afscheid van haar met de belofte, dat hij al het mogelijke zou aanwenden, om den dag van haar vertrek nog verlof te krijgen.

„Dan zie ik je dus nog eenmaal, Lili, liefste Lili. En anders tot over een jaar."

Hij gaf haar een stevigen handdruk, zooals hij altijd afscheid van haar moest nemen in het publiek; als gewoonlijk werden de cadetten door de meisjes van de club uitgeleide gedaan.

Sluiten