Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zóó noodig voor allerlei maatschappelijk werk; ze zouden je eenvoudig niet kunnen missen."

„Dat zou zich wel schikken, denk ik. Maar ik zal nooit uit eigen beweging een kind aannemen — het kan wel zijn dat je gelijk hebt, misschien zou het zelfzuchtig zijn, hoewel ik dat nog zoo zeker niet weet...."

„ü, als je wachten wilt tot er je een gestuurd wordt, maak ik me nog al niet erg ongerust! Pas op dat je niet sentimenteel gaat worden, Mien! Dat is nu ook niets voor jou en je hebt, dunkt me, toch ook zoo'n heerlijk leven."

„Zeker."

Ze stond op om heen te gaan. Het begon donker te wTorden en het regende nog aanhoudend door.

„Ga je al ? Blijf anders hier eten. Toe, doe het maar, ik zou het zoo gezellig vinden en Henk ook. En het is zoo'n weer!"

„Neen, nu niet, heel graag een anderen keer."

„Waarom nu niet?"

„Omdat ik liever een anderen keer kom; ik moet wezenlijk naar huis nu."

„Maar dan toch eens heel gauw, he? Je bent altijd welkom, dat weet je. En je moet niet te veel alleen zitten."

Mien lachte. „Zoo heel veel zit ik niet alleen," zei ze.

Lize schudde het hoofd, toen zij heengegaan was en begon met een ernstig gezicht de kopjes te wasschen en haar theeblad weer in orde te brengen. Ze moest wezenlijk probeeren Mien nog wat meer afleiding te geven, dacht ze — zij moest geholpen worden om die

Sluiten