Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

o, wat ben ik haar dankbaar dat ze het mij gegeven heeft — Lize, je weet niet hoe blij ik ben!"

Lize trok haar naar zich toe en kuste haar hartelijk. „Ik ben ook heel blij voor je," zei ze zacht. Toen, op een geheel anderen toon: „Gunst, daar hoor ik Henk al, nu kun je het hem ook dadelijk vertellen."

Mien knikte. „Ja, en dan moet ik gauw weer naar huis," zei ze.

Lize's man keek verbaasd naar de ontroerde gezichten der twee dames. Toen haalde hij veelbeteekenend de wenkbrauwen op. „Is er misschien groot nieuws ?" vroeg hij lachend.

Mien was op het punt hem alles te vertellen, maar Lize legde haar de hand op den mond.

„Neen, neen, wacht even. Raad maar eens, Henk."

„O met plezier, als ik maar niet verkeerd raad. Natuurlijk is Mien geëngageerd — wist ik nu maar met wien!"

Mien had plezier in zijn vergissing. „He, kun je dat niet raden!" zei ze met teleurstelling in haar stem. „Dat verwondert me erg. Kom, ik geloof dat je het best weet."

Maar Henk schudde een beetje verlegen het hoofd. „Neen, het is zeker heel dom van me, maar ik weet het heusch niet," zei hij.

Lize kreeg medelijden met hem. „Och Mien," zei ze verwijtend. Toen tot Henk: „Het is in 't geheel geen engagement. Mien heeft. .. ."

„Neen, neen, dan zal i k het vertellen," riep Mien opgewonden. „Verbeeld je Henk, ik heb een pleegdochtertje gekregen."

II. 9

Sluiten