Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dachte kwamen. Toen vouwde ze de handen en bad vurig en innig: „Heer, help mij, help mij! Laat mij een goede moeder voor haar wezen, ik smeek er L" om !"

II.

Tot haar groote vreugde kwam er, nog spoediger dan zij verwacht had, bericht dat haar „dochtertje" op reis was, naar haar toe. Ze was blij dat ze het zoo druk had met allerlei in orde te maken, de tijd viel daardoor minder lang en het was zoo'n genot telkens de kast te openen, waarin stapeltjes kleine kleertjes lagen geborgen of een voor een de stukken speelgoed te bekijken, die ze al voor haar lieveling had gekocht. Haar bedrijvig dienstmeisje hielp haar het vriendelijke, kleine huis nog vroolijker te maken dan het al was; er werden bloemen bij gekocht en groote, mooie planten — „het ziet er beneden uit als een tuin en dat midden in den winter," zei het meisje lachend.

Mien's kennissen lachten ook; sommigen lachten haar wat uit. En anderen namen haar ernstig onder handen, omdat ze het haar plicht had gevonden, haar werk buitenshuis geheel op te geven. „Je kunt er toch wel wat van aanhouden," zeiden ze. Maar Mien schudde beslist het hoofd en bleef bij haar besluit. „God heeft mij mijn heerlijken werkkring duidelijk aangewezen," zei ze eenvoudig, „en ik wil er mij met al mijn krachten aan wijden."

Sluiten