Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eensdeels vond hij zijn oudsten stamhouder nog te jong, om van hem te kunnen verwachten, dat dit zóó'n indruk op hem maken zou, dat hij opeens zijn lievelingswenschen zou laten varen, en aan den anderen kant verheugde hij zich in zijn hart over het verlangen van zijn zoon, om officier te worden, om de eenvoudige reden, dat de opleiding daartoe nu eenmaal de minst kostbare van alle studiën is.

Tijdens den overgang van de kinder- tot de jongelingsjaren namen de lust en liefde van Max voor den militairen stand nog aanmerkelijk toe. Trouwens, het was toen nog in dien goeden ouden tijd, toen de dienst nog niet door de sedert veranderde inzichten omtrent de waarde van het leger en de beste wijze, om deze te verhoogen, zooveel van zijn poëzie verloren had. Bovendien woonde hij in een stad, waar een sterk garnizoen was en waar dus menigmaal — dank zij de toenmaals nog uitgebreide koninklijke familie — door parades en andere openbare vertooningen, voor schooljongens gelegenheid in overvloed bestond, om de aantrekkelijke zijde van het militaire leven te leeren kennen. Groot was dan ook zijn vreugde, toen hij, als belooning voor zijn destijds nog niet door fiets en football onderbroken blokken, zijn wensch vervuld zag en als cadet geplaatst werd. Wel was hij liever bij de artillerie geweest dan bij de infanterie, omdat de kans op paardrijden hem meer toelachte dan de zekerheid, om zijn heele leven te moeten loopen, terwijl bovendien —zooals hij een neef, die kapitein bij de pontonniers was, napraatte — het eerste wapen wetenschappelijker was; doch de hoofdzaak was, dat hij op de academie kwam en nu op zijn slofjes officier kon worden.

Sluiten