Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarvan hij de vele schaduwzijden nog niet kent en ook niet behoeft te weten.

Zoo ging het ook hier. Met hart en ziel reeds van jongsaf militair, voer Max een rilling door de leden, toen, na het presenteeren der geweren, het bekende tromsignaal — het openen van den ban — den aanvang der plechtigheid verkondigde; en toen, na de korte doch flinke toespraak van den kolonel, deze hem het regimentsvaandel, met zijn symbolische beteekenis, in de hand gaf, de stafmuziek zacht het Wilhelmus speelde, en hij daar bovenuit de woorden moest laten hooren, waarmede hij den voorgeschreven eed aflegde, toen verraadde de trilling van zijn stem zijn inspanning, om de uiting zijner gemoedsstemming tegen te gaan. De doodsche stilte bewees, dat het een aangrijpend oogenblik was, zelfs voor hem, die niet beseft, wat er onderwijl in een soldatenhart omgaat. O, hoe menigmaal komt nog later die eedsaflegging den officier voor den geest, als hij teleurstellingen ondervindt, welker bestaan hij op den eersten dag zijner officiersloopbaan tegenover iedereen ontkend zou hebben; als hij kennis maakt met de vele eentonige vredesdiensten, die hem eigenlijk niet voor zijn bestemming vormen, doch niettemin noodzakelijk zijn, zoolang het leger zich slechts voor te bereiden heeft voor den tijd van oorlog, die, als zijnde tevens een van ontberingen, ellende en dood, naar aller wensch nooit moge aanbreken.

Spoedig na zijne installatie en de daarbij gebruikelijke beleefdheidsformaliteiten vertrok Max naar de standplaats van het bataljon, waarbij hij ingedeeld was. Hij, die zoo even nog pas de eerste sport betreden had

Sluiten