Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Z'n scherts gaf schaterlach binnen de hut.

Zo had ze lief hem met geheel haar ziel En had hem wel in de armen kunnen sluiten.

Maar hij .. .

als Ava oVerdag op 't land Met Duko 't onkruid wiedde uit winterkoorn, De jonges stoeiden door de bossen om En joegen eekhoorns, dan beklom hij 't duin En liet zich drijven in z'n mantelwolk Naar 't strand. Hij riep om Njord met snarenspel, Of wilder klonken er de klanken uit,

'En wraaklied tegen Tjazi bruiste luid Boven de brandingsgolven, maar noch Njord,

Noch Tjazi hoorde 't, en, als luwde 't lied,

Bruiste de brandingzee z'n oud gedreun.

In Bragi's ziel laaidë ook hartstocht op. Z'n mannekracht kon nu geen daad meer doen, Die geestkracht sterkt als lichaamsmoeheid komt, Alleen in 't lied moest hij vertroosting vinden: In week niets-doen zat hij daar tegen duin En beeld na beeld gleed aan z'n oog voorbij. Afleiding zocht hij, aan iets anders wou Hij denken: telkens weer zag hij de vrouw, Die met haar beelden heel z'n ziel vervulde, Beelden omruist door 't klinken van haar stem;

Sluiten