Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zich bracht door liefdes tovermacht.

Bragi

Bleef opgewekt na 't strijden en bedacht

Het leven om hem, zag haar liefde groeien

En Bernlef's aangezicht van blijdschap glanzen ;

Veerkrachtiger van stap kwam hij daar aan

En Ava opgewekt hem tegemoet.

En later, dacht de Dichtergod, als hij

Eens sterft de strijddood en in Walhal komt,

Maar zij zweeft weg naar Hel's oorden van zwijgen,

Van kille nevels, waarin schimmen zweven,

Waar lust niet is en liefde's almacht niet,

Is dan hun liefde dood? Is alles wegf

O, heerlik mijl Liefde schuwt Walhal niet:

Ik vind Idoena weer, eens, en — er komt

Weer glans om 't leven daarl Maar als het eind

Der dagen komt en Walhal's rijk stort in;

Als alles wijken moet voor 't onbekende,

En weg zijn hallen, Goden en paleizen,

Waar is dan onze liefde? Weg, weg als

Der mensen liefde in korter ogenblik!

Het eind is nietigheid! Maar Wodan ook?

Moet hij ook sterven, weet hij 't stervenslot

En heeft hij moed tot leven toch! Hoe kalm

Ziet hij de toekomst komen die hij kent!

Zie, dat is ware grootheid, da's 'en held!

Sluiten