Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Dwalende daalt naar duin en rust er

En zwaar als 't zwoegen der zee tegen 't strand

Rolt z'n geluid over 't land rondom,

Door 't wazige woud. langs waazmende meren :

«Walhalla's heil heerst nooit op aard,

Zolang de haat harten vervult.

Zolang de mens de zonde niet moe is.

Hemelse aarde, als alle haat

Wijkt en de weelde van wei-doen haar vult:

De lach van 't geluk komt met de liefdel*

De zang is gezegd en zweeft over d' aard;

De bomen schrikken en schudden hun bladen;

Het koeltje wekt het water tot kabblen;

De leeuwerik stijgt de lucht in, die glanst.

Wodan gaat heen, het wereldlicht komt

En de mens, die 't licht der liefd' in 't gemoed heeft,

Dankt nu de Godheid voor dromen vol blijheid:

Minne geeft moed tot het moeilikste werk.

En Bernlef dacht, hoe anders het nu was,

Als toen de God hem dit lied zingen deed:

Op aarde alleen was haat niet, Walhal's mooi Was ook bezoedeld door het bloed van moord En Loke leefde er wel niet meer, maar dood Was Loke niet, hij wist van 't straffen niets ....

Maar om 'en nieuw lied vroegen zij al weer

4

Sluiten